Bluewinged Angel

Im dalej w czas, tym więcej... mebli

2011-01-28T21:35:00.003+01:00

Wijemy to nasze gniazdko, całkiem intensywnie. Po zakupie stołu wraz z krzesłami oraz niskiego stołu i szafki do sypialni (i nacieszeniu się nimi ^.^ ) przyszedł czas na kolejne upgrade'y. Moje Kochanie dostało fajowskie krzesło do komputera (nie powiem, od kogo ]:-> ):

Następnie "wpadłam" do Reduty po kasę do bankomatu. No i tam wciągnęła mnie promocja w sklepie Duka. Jak zawsze :P. Po wyjściu rymowało się samo: "O Boże, mamy ostre noże!". Jest naprawdę na co uważać.

Dziś skręcaliśmy 2 nowe półki do sypialni, jutro będziemy wieszać. Nie mogę się już doczekać :)

Kolekcjoner

2010-12-11T22:59:00.005+01:00

W naszej nowej norce, po przeprowadzce wydało się, ile mamy tak naprawdę rzeczy.

I tak - okazaliśmy się być oboje kolekcjonerami. Jedyne, czego będziemy potrzebować za jakieś kilka lat, to większy dom ;).

A serio, to dziś był dzień Allegro. Wybebeszyliśmy nasze pudło z przedmiotami, które zamierzamy wystawić na allegro. Wprawdzie w połowie zepsuła nam się karta do aparatu i trzeba było powtarzać, ale i tak jesteśmy dumni z siebie :). Gobla obrabia fotki, ja potem ogarnę wystawianie :).

Swoją drogą, mamy coraz więcej rzeczy wspólnych. Wiem, że to lans, ale co tam. Będę się chwalić :).

Pierwszym zakupem była kawiarka Bialetti. Piękna, antracytowa, nadająca weekendom w Toruniu smaku o poranku.

Następna była wypaśna deska do prasowania :) Rörets.

Wprawdzie ma nieco inny wzorek, ale kolorystyka ta sama. Jest wieeeeelka.

Jako trzeci w naszym domu wylądował zestaw naczyń z Duki (na sześć osób).

małe i duże :)

Wszystkie piękne, kamionkowe :D~
Dodatkowo w Duce oszalałam na punkcie misek ze szkła z recyklingu. Kupiliśmy 4 małe, jedną średnią i jedną dużą. O, takie, tylko że czarne:

Ostatnio kurier (biedactwo) przyniósł nam Servitora - odkurzacz Samsung zamówiony przez Internet. Kupiliśmy go na zupełnym spontanie i jesteśmy BARDZO zadowoleni. "Maluszek" wprawdzie waży 11 kg, ale wymiata (dosłownie) wszystko, co znajdzie na swej drodze. Ma filtr HEPA (nigdy więcej parszywych wodnych paskudztw!) i specjalne ustrojstwo do włosów i sierści. Zresztą ma +50 do lansu za sam wygląd ;)

To nasz prezent dla nas samych na święta :).

Heh, święta. W tym roku szykuje się pierwszy maraton. Wigilię spędzamy z rodziną Gobli (co samo w sobie jest dla mnie rewolucją - pierwsza Wigilia bez mojej rodziny), natomiast potem jedziemy razem do moich. Szkoda trochę, że w pracy mam ostatnio straszny kocioł, nie miałam nawet czasu kupić prezentów. A po świętach, już w poniedziałek - znów praca. Gdzie są ferie?

Praca magisterska złożona, nadal nie wiem, jak z tą opłatą, teraz staram się zabrać do opracowywania pytań z ekonomii. Wiem, że są opracowania, ale nie wydają mi się wiarygodne. Lubię sama. W międzyczasie okazało się, że nie mam książki do makroekonomii, za to do mikro mam dwie. Nie ma ktoś pożyczyć, Begga na przykład?

Bloga kopnął ten zaszczyt, że go uaktualniam, ponieważ to pierwszy dzień od dawna, kiedy nie mam czegoś na wczoraj do zrobienia...

27 października :)

2010-10-27T22:41:00.005+02:00

W ramach aktywności wrzuciłam całkiem udany i myślę, że adekwatny suwaczek.

W końcu w sercu wszystko jest jak trzeba - wspaniały facet, który zarazem jest moim najlepszym przyjacielem. Zdolny, utalentowany i uparty. I mój! Wyczekany i wymodlony u samej Góry. Dobry, troskliwy i szczery. Jestem tak zachwycona (już ósmy miesiąc ;) ) że mogłabym tak godzinami...

Ale... Za trzy dni, trzy długie dni zamieszkamy razem. Nie mogę się doczekać!

W obliczu takiej radości nawet problemy z uczelnią schodzą na dalszy plan. Zresztą kto by chciał czytać o takiej patologii, że się muszę boksować z dziekanatem ponad miesiąc bo nie chcę zapłacić 1000 PLN za przedłużenie złożenia pracy mgr (powód: moja promotor poszła z końcem maja do 18go października na macierzyński i nie miałam jak oddać jej pracy do sprawdzenia...). Muszę to wygrać, inaczej byłoby to chore.

Aby poprawić sobie humor (spowodowany tym, że na moje podanie o zwolnienie z opłaty nie ma jeszcze odpowiedzi, a -co warto zauważyć - złożyłam je 9go października) wybrałam się do ulubionego ciuchlandu. I to był strzał w dziesiątkę :). Mam kilka nowych skarbów, w tym jeden skrzydlaty :)

A tak w ogóle to na dziś przypada okrągła rocznica czegoś z czego jestem niezwykle dumna :D

Long time no see...

2010-10-13T19:40:00.004+02:00

Nie było mnie tu długo. Wieki nawet. Czas mija nie wiadomo jak i tylko jedno da się powiedzieć: za szybko.

Nawet się chyba obejrzeć nie zdążyłam, a pracuję już niemal pół roku w obecnej firmie. Nie powiem, chwalę sobie miejsce, atmosferę, typ obowiązków. Jeszcze trochę, a przyjdzie czas na kredyt mieszkaniowy. Nawet na pewno. A potem, jak już będę na swoim, nie wynajmowanym, przystąpię do realizacji planu "ten kredyt to się szybciej spłaci".

Tia... Nowy wiatr w żagle, nowe możliwości, nowe nadzieje, nowe plany. Wstecz, kiedy spojrzę, jakieś pustynie poprzecinane wąwozami, z jakimiś oazami gdzieniegdzie (choć część z nich okazały się być śmierdzącymi bagnami), ruchome piaski... Ciężkówa, no. Ale dzięki temu szybciej umiem rozpoznać fatamorganę, ominąć zagrożenie, wiem, jak wydostać się z wciągającego błota. Jestem silniejsza, niż byłam. Ale tak samo spragniona szczęścia.

Wygląda też na to, że szczęście przyszło, kiedy przestałam go szukać. Nie było, nie było i... bęc! I jest. I długo nie chciałam tego potwierdzać, uwierzyć, poddać się temu całą sobą... Zatracić się. Zaufać po prostu.

Stoję u progu tego prawdziwego, dorosłego życia i w końcu jestem przekonana, że chcę uczynić ten krok naprzód - jeden, drugi i kolejne. Dyplom, umowa o pracę, mieszkanie. Jestem też gotowa na inne wielkie zmiany... Ale tych nie chcę zapeszyć. Grunt, że mam przekonanie i wiarę, że to właśnie to, na co czekałam.

Uda się. Bo nie ma innej opcji. Teraz mam już same dobre karty. Czasu jeszcze mało dla siebie, ale pracuję ciężko - wiedząc, że mam cel. Marudzę czasem, nie mam siły na wyjścia, sprzątanie i takie tam, ale czuję się szczęśliwa.

I chciałabym, i boję się...

2010-06-01T19:27:00.002+02:00

Od kilku dni klikam w button "nowy post", patrzę na puste pole, myślę, myślę... I zamykam okno. Dziś postanowiłam w końcu przezwyciężyć ogarniającą mnie niechęć i zmusić się do wystukania choćby takiej deklaracji.
Czy na tym się skończy?

.........................

................

Powiem szczerze, nie wiem, co się ze mną ostatnio dzieje...
Egzamin końcowy z niemieckiego już w trakcie, jeszcze pisemny i ustny - czuję się tym zmęczona. Promotorka, która nadal nie ma dla mnie czasu, co zaowocuje obroną we wrześniu (jeśli nie w październiku) - zniechęca mnie to. W pracy ciągle uczę się skilla udawania, że jestem zajęta, jak już nie mam nic do roboty - to też wymaga wysiłku, nawet więcej niż tworzenie czarów-marów w Excelu.

A potem... wieczór i tęsknota. Przyznaję - uzależniłam się. Z utęsknieniem okrutnym czekam każdego weekendu. Nawet jeśli to oznacza, że będę wracać pociągiem o 6 rano, żeby na 9 zdążyć do pracy... I powtarzam sobie - że jeszcze tylko trochę, troszeczkę... I będzie naprawdę pięknie!

New state of mind

2010-05-23T22:15:00.002+02:00

Powinnam się uczyć niemieckiego (jutro próbny egzamin) ale tak po prawdzie mi się już okrutnie nie chce...

W kraju szaleje powódź, a ja, nawet w takiej sytuacji, mam na ustach "Singin' in the rain" i same pozytywne myśli.

I ciągle się zastanawiam, jak to się dzieje.

W ciągu tygodnia w Warszawie z humorkiem bywa naprawdę różnie... Górki i dolinki, tęsknotki i wybuchy. A weekendy - weekendy to oazy spokoju na ostatnio wzburzonym morzu pracy, zajęć i zmagania się z rzeczywistością i samą sobą (zwłaszcza samo-motywacja wychodzi mi tak średnio...)
Przychodzi taki weekend... i nagle jestem na swoim miejscu, we właściwym czasie, spokojna i zrelaksowana,zmotywowana, choć rozleniwiona, szczęśliwa tak, że aż chce się płakać. I ciągle kręcę głową z niedowierzaniem, że to rzeczywistość. Przecież przestałam wierzyć w bajki, więc jak to możliwe? Nie staram się za wszelką cenę, nie ustępuję, nie czuję żadnej presji... I najbardziej niesamowity jest ten stan umysłu, w którym zwyczajnie napawam się tym szczęściem i spokojem i pewnością i lekkością i wiarą w jutro.

Medizinfieber

2010-05-13T12:38:00.003+02:00

Korzystając z faktu, że chwilowo mam Internet, oraz z godzin rektorskich, dzięki którym jestem teraz w domu - postanowiłam w końcu coś napisać.

Dzieje się dużo, mam wrażenie, że zbyt dużo - ale to też pozytywne.
Praca, nauka, szczęścia małe i duże, wielkie tęsknoty i małe tulaki - i wszystko przeplata się tworząc kształty kolorowe jak szkiełka w kalejdoskopie.

Ale nie o tym miało być (coś ostatnio odczuwam brak potrzeby prowadzenia pamiętnika, za to raczej mam ochotę dzielić się przemyśleniami).

Dziś zawiesiłam się nad pigułami różnego typu. No bo jakoś tak się zdarzyło, że poszłam do szafki po stary, dobry ibumprom, a wróciłam z naręczem tabletek. Jak już otworzyłam pudełko z medykamentami, zaraz wpadły mi w oko (oprocz piguł na wzmocnienie naczyń krwionośnych, które leżą na stole): wit. C (bo smarkam trochę), magnez (bo uspokaja i przeciwdziała skurczom mięśni), skrzyp (na włosy i paznokcie). Tym sposobem, zamiast 1 tabletki, połknęłam 5 - z niesmakiem zaczęłam się zastanawiać, kiedy kończy się dbanie z zdrowie, a zaczyna lekomania czy tam inna hipochondria...

PS. Zapomniałam dodać, że chwilę po przyjęciu tabletek pomalowałam paznokcie odżywką i zastanawiam się nad wit. E do skórek... Jeśli witaminowo-odżywkowy szał nie minie mi w ciągu tygodnia, pójdę do psychologa. Serio.

Gwałt na wenie

2010-03-24T19:45:00.002+01:00

Mam do skrócenia tekst własny. Napisany z natchnienia, niekoniecznie z potrzeby, z postanowieniem posłania go w świat. I co?
I ma 28000 znaków ze spacjami podczas gdy limit jest 20000. No i jak tu skrócić, kiedy wszystko wydaje się istotne, a obcięcie kawałka historii jawi się niczym amputacja nogi własnemu dziecku? Wrrrrr...
Kombinowania ciąg dalszy, ale już czuję, że tego nienawidzę...

Fucktual Reality

2010-03-23T21:30:00.004+01:00

Są takie dni, kiedy nic się nie dzieje. Ale są też takie, w których zwala się człowiekowi na głowę dosłownie wszystko.
Ostatnio albo rozpływam się w marzeniach, albo marudzę, że nie ogarniam tej kuwety.
Dziś nie ogarniam.
Miałam ciężki poranek (po ciężkiej nocy, podczas której walczyłam albo z bólem głowy, albo z kręgosłupem, który nie wiedzieć czemu zaprotestował - kręgosłup twierdzi, że to kwestia siedzeń w pociągach...).
Potem szybko, żeby się nie spóźnić. I cały dzień praktycznie z głowy. Zadania, speeche, prezentacje i cholera wie co jeszcze...
Do domu wróciłam zmęczona, z bólem głowy, na czterech kawach i byłam tak padnięta, że nie umiałam zasnąć. A jak w końcu mi się zebrało na ziewanie, trzeba było wychodzić. Sama się prosiłam - kupiłam na Allegro film "Vidocq" i zażyczyłam sobie odbiór osobisty, ech...
Vidocq jest filmem wybitnym. Przynajmniej na tle tego, co oglądałam do tej pory. Ni cholery nie da się go zrozumieć za pierwszym obejrzeniem, docenić go można dopiero za drugim, pas vrai? Dołożę do tego wartości edukacyjne ze słuchu, gdyż oryginał jest po francusku, i voilà - mamy smaczny kąsek. I z Gerardem Depardieu. Mlask.
Miałam się zdrzemnąć po powrocie, ale zamiast tego obejrzałam ten film. Nadal jestem zmęczona, ale tak bardzo, że nawet nie chce mi się spać... Co teraz?
Pewnie jutro się trzeba będzie przeprosić z magisterką...

Stąpając po szkle

2010-03-10T16:08:00.002+01:00

Tafla była chłodna i gładka. Sunęła po niej, niczym po bezkresnym lodowisku, ze wzrokiem utkwionym w swoim odbiciu. Włosy upięła wysoko w koński ogon, aby jej nie przeszkadzały.
Szukała w sobie wad i niedoskonałości, które mogłaby poprawić, aby stać się lepszą osobą. I fakt, bezustannie było coś do poprawiania. Niezadowolona skupiała się jeszcze mocniej, próbując wyplenić te wszystkie złe cechy, z których większość rodziła się tylko w jej głowie.
Bose stopy miała zmarznięte, na nagich ramionach czuła gęsią skórkę. I poprawiała... Każdy ruch, który mógłby być doskonalszy, każdy szczegół urody, każdy oddech nawet.
W swoim zapamiętaniu otoczenie przestawało być ważne i namacalne, było jakby za przesłoną, przez którą czasem ktoś próbował do niej dotrzeć. Chciała wierzyć w słowa i deklaracje, ale to się zawsze kończyło tak samo. Brała winę na siebie i swoje niedoskonałości i obiecywała sobie, że się poprawi...
Czy chciała być idealna? Nie, zdawała sobie sprawę, że to niewykonalne. Czy chciała być sama? Przecież miłość ceniła ponad wszystko. Czy chciała odpocząć od swojej podróży?
Czasem goniła jakiś cień, jakąś szansę, iskierkę nadziei. Przynosiło to różne efekty, ale za każdym razem czegoś nowego się o sobie uczyła. Powoli stawało się jasne, co jest tak naprawdę ważne, a o co nie warto kruszyć kopii.
Jej wędrówka poczęła nabierać nowego znaczenia. Coraz częściej zamykała oczy, wpatrując się nie w swoje odbicie, tylko wewnątrz siebie. Pytała "czego ja chcę", "do czego dążę". I kiedy akurat tak rozmyślała, potknęła się o coś ciepłego. Silne dłonie uratowały ją od upadku, odrywając od lustrzanej powierzchni. W wiecznie zimne stópki zrobiło się nagle ciepło, a ona podniosła wzrok i napotkała radosne spojrzenie. Stała tak, nie umiejąc już spuścić oczu, dopóki jej nie pocałował. Po chwili niósł ją na rękach w jemu tylko znanym kierunku. Odpoczywała wtulona i po raz pierwszy było jej zupełnie obojętne, co na to wszystko powiedziałby świat. Nie obchodziło jej też, gdzie podąża. Chciała sprawdzić, czy to nie tego szukała całe życie...

Geheimnisse...

2010-03-08T19:39:00.002+01:00

Znam się. Na tyle, na ile mogę powiedzieć, nie jestem taka zła ;).

Ostatnio mam okrutnie dużo zajęć. No i podróży. Nie wiem, na czym polega ten fenomen, ale zmęczenie nie przeszkadza mi tak bardzo jak wtedy, kiedy miałam za dużo czasu - choć przysięgam, to też męczy!

Intensywny tydzień już za mną, teraz szykuje się jeszcze gorszy maraton... Będę kursować na trasie Warszawa-Kraków-Warszawa-Łódź-Warszawa. I tylko we wtorek będę mieć chwilę względnego spokoju.

W piątek kolejny interview, ciekawe, czego będą chcieli... Ostatnio był sprawdzian z excela...

A w weekend też będzie ciekawie. Sesja, impreza a w zestawie jeszcze inne przyjemne rzeczy... Toruńskie ;)

A wracając do początku, patrzę w lustro i widzę kogoś, kto wierzy i marzy. Kto uczy się wciąż czegoś nowego i chce brać od życia dobre chwile. Kto widzi świat w ciepłych kolorach i uśmiecha się szczerze. I dobrze mi z tym...

Busy days...

2010-03-03T00:50:00.003+01:00

Dawno już nie napisałam żadnej notki.
A to nie było nastroju, a to miałam nawał pracy.

Dużo się pozmieniało, a to, co pozostało takie same, jest dla mnie cenne. Mówię tu o przyjaźni i wsparciu kochanych przeze mnie osób, oraz o wartościach, które są dla mnie niezmiennie istotne.

Niemiecki idzie jakoś, dobrze jest.

Z pracą magisterską trochę wolniej, ale już do przodu.

Czyli właściwie uczelnia in Ordnung.

Heca jest z pracą.

Ganiam i ganiam na różne interview, ale dopiero dwa ostatnie mogę uznać za wyjątkowo ciekawe i warte uwagi. Pierwszy z nich to naprawdę ogromna szansa, zwłaszcza że już ją trzymam za jedną nogę - testy numeryczne i logiczne oraz angielski zdane. A drugą uważam za rozwijającą w interesującym mnie sektorze i w banku. No i niewątpliwą zaletą tej drugiej jest przystojny szef :P. Zostało oczekiwanie na wyniki. A może coś jeszcze w międzyczasie wyskoczy?

A o tym, co teraz najintensywniej zaprząta mi głowę, to nie będę opowiadać. Zbyt dużo by tego było - zaszłości i nowości. Ale jest niesamowicie, a ja wykazuję podejrzany entuzjazm...

Zmiany nie są dobre ani złe, po prostu jest inaczej.

2010-01-26T12:01:00.003+01:00

Po okresie smutnawego ciemnego kasztana wróciłam w końcu do ognistej rudości. Nowy kolor, nowa fryzura - i już człowiek inaczej się czuje. W sam raz, kiedy zimowa aura działa raczej dołująco. Niechże przyjdzie już wiosna...
Naprawdę nie mogę się doczekać kilku rzeczy.
Ale bezwzględnie chcę na narty! Może niedługo będzie okazja :)

EDIT: Zapomniałam napisać, że dwie z trzech koszul w rozmiarze 36 raczyły się znaleźć (i to te, na których mi najbardziej zależało).

Relieved (a bit)

2010-01-21T23:13:00.004+01:00

Na zdawanie zaległości z niemieckiego dostałam już termin.
Z e-learningu mam już murowane 5 :)
Dzięki hojności mamy do mojej szafy wpadło kilka gustownych ciuszków (a brat za fachowe porady siostry-stylistki cierpliwie nosił za mną zakupy). Zbliża się nieubłaganie czas końca studiów i pełnoprawnego wejścia na rynek pracy... Przynajmniej mam się w co ubrać, tak na początek (będzie niemal klasycznie, ale moim zdaniem sexy :>). Jeszcze jutro myknę do jednego upatrzonego sklepu, na koszule poluję ;). Trafiłam już na świetne, dopasowane i mniamuśne, tyle że były dość ciasne (niestety, w rozmiar 34 się wprawdzie wbijam, ale 36 byłby idealny). No dobrze... Kupiłam te 34-ki, bo się bałam że nie znajdę ich już w innych miejscach. Ale mam 30 dni na zwrot, więc jeśli się znajdą rozmiar większe, to będę przeszczęśliwa :D.

Wieczorem

2010-01-21T00:50:00.003+01:00

Czasem każdy ma dni, w których chce się wyć.
No bo że zimno i no bo się przeziębiłam. No bo że sesja i no bo że niemiecki - a motywacja, z powodu czynników pogodowo-różnych, jest taka sobie.
No bo w nocy jest zimno i no bo sen jakiś taki nie ten.
I smutno-zimowo-bezsensu.
Niech mnie ktoś przytuli...
Jeszcze semestr i będzie po niemieckim. Jeszcze trochę, a moja kondycja poprawi się na tyle, by spróbować biegania zimą. Nawet dziś w tym celu kupiłam polarkowy komplet sportowy. Tylko żeby śnieg przestał padać... W mieście. Chciałabym pojechać na narty w tym roku :).
Poza tym, udało mi się kupić buty do kostiumu, które mnie w końcu satysfakcjonują. Są wygodne, trzymają się nogi, mają niewielki obcas i lekko wydłużone czubki. Są cute :). Teraz dobre wrażenie na wejściu na interview mam zapewnione :P
E-learning idzie całkiem dobrze, mam już tyle punktów, żeby dostać 4 z palcem w nosie, ale wysłałam 3 zadania i jedną wypowiedź i cichutko liczę na 5...
Z pracą magisterską ruszyła maszyna po szynach ospale, no ale...
I krystalizują mi się pomysły, co potem z życiem zawodowym.
Niedługo znów spotkania z przyjaciółmi, jakiś koncert.
Rozkręca się spirala działań.

Tylko
Czasem wieczorem
W poduszkę
Chce się wykrzyczeć
"Boję się"
Nie wiem przecież, czy uda mi się spełnić wszystkie moje marzenia. A nigdy bardziej nie chciałam, żeby te się ziściły. Żeby świat mi pokazał, że jestem warta ich spełnienia. Że zasłużyłam.

Umieram...

2010-01-10T21:30:00.003+01:00

Spędziłam ostatnio trochę czasu w towarzystwie psiapsióły i jej rodziców. Jako, że mam wyjątkową słabość do zdolności kulinarnych mamy mojej przyjaciółki - objadłam się u nich strasznie. Nawet jeśli apetyt nie dopisywał mi ostatnio - nie było przebacz.
Efekt jest taki, że brzuch mnie boli z nadmiaru jedzenia...

Tarot

2010-01-08T00:59:00.001+01:00

Taką wróżbę przesłał mi facebookowy tarot na moje zapytanie nt. przyszłości:

The Six of Wands
Shared enthusiasm. Successful attainment of goals and dreams. Possible to rally others' support and assistance. Celebration of shared interests. Victory. Success to be shared with others who are helping you along the way. Dreams into action. Harmony. Passion. Exciting things happening in your life. Optimism and positive feelings. Party and special event planning.

Oby się rzeczywiście ułożyło tak, jak napisane...

Happy New Year!

2010-01-01T03:33:00.002+01:00

Impreza: była.
Alkohol: był.
Na głowę: ponad butelka.
Na przekąskę: sushi.
Sztuczne ognie na Rynku: zaliczone.
Chce się żyć: TAK!

Friends

2009-12-30T23:52:00.003+01:00

Przyjaciele są bardzo ważni. To oni wytrzymują ze mną, kiedy ja sama nie mogę siebie znieść, to oni stawiają mnie na nogi, kiedy te odmawiają mi posłuszeństwa, to oni ciągną mnie między ludzi, kiedy ja mam ochotę zaszyć się w najpodlejszej dziurze.
Nie odmawiają pomocy, kiedy trzeba. Mówią "przyjedź" i zaraz dodają "kiedy tylko chcesz / jak najszybciej". Zabiorą na kawę bądź piwo. Są. I będą.
Jestem osobą bardzo stadną i doceniam, że mam tylu przyjaciół. Samej byłoby mi bardzo trudno. Kiedy jest mi źle i mam gorszy dzień - to ważne, że ma mnie kto zmotywować.
Dziś spędziłam prawie cały dzień u przyjaciółki. Dostałam świetny obiad i kieliszek niemal musującego, młodego wina (było... interesujące i wyglądało na to, że wysoko procentowe). Potem przyjechali jej rodzice, których uwielbiam i przywieźli słodkości :). Ale to nie był koniec dopieszczania i na kolację zrobiłyśmy sushi z krewetkami królewskimi, mniam. Psiapsióła zadbała nawet o to, bym zdążyła na ostatni tramwaj z Krowodrzy Górki, a te kilkaset metrów do przystanku pomógł mi pokonać jej mężczyzna i mnie podwiózł "bo zimno". Dziękuję.

Anegdota - mołdawski niewypał.

2009-12-28T22:30:00.001+01:00

T: To wino pachnie jak fiołki. I frezje...
A: A jak smakuje?
T: Jak woda spod kwiatków...

Pasterka

2009-12-25T01:29:00.002+01:00

Jednak nie ma jak własna parafia. I ludzie jacyś bardziej swojscy, i księża sympatyczniejsi.
Było o pogoni za karierą. I była święta Teresa. Były wątki ekonomiczne i inauguracja organ po restauracji. Bez wyrzutów, bez piętnowania "złych niepraktykujących chrześcijan". Dobrze wrócić tam, gdzie przystępowało się do Pierwszej Komunii, gdzie otrzymałam Sakrament Bierzmowania. I cieszę się, że to tu, w Krakowie.

Boże Narodzenie

2009-12-24T16:24:00.003+01:00

Pierwsza Gwiazdka na niebie wpadła oknem i zapaliła świece na stole. Poisencja (podobno nie tak trująca) fochnęła się, że nie jest już królową stołu i obrażona postanowiła się wspomóc cukiernicą. Talerze zabrzęczały radośnie na widok sztućców, mając w perspektywie wizytę w zmywarce (one nadal uważają, że to wesołe miasteczko).
Karpik skwierczy na patelni, uszka nadstawiają się, aby nie przegapić momentu, gdy wjadą na stół. Kompot z suszu paruje sobie ze szklanek ze smerfami (to taka tradycja, smerfy były zawsze podczas Świąt - zawsze podejrzewałam, że św. Mikołaj to ściema). Prezenty już nam machają spod choinki, którą jak zawsze mamy prawdziwą i pachnącą. No i przeze mnie ubraną, bo nikt nie ma takiego wyczucia stylu jak ja ;). Mój brat kiedyś próbował być jej stylistką, niemal od razu go zwolniła ze stanowiska!
Sianka pod obrusem nie ma, zamiast tego zaoferowałam moje siano w głowie. Da radę.

Jest wolne nakrycie... Czasem było tak, że z powodu kryzysów na rynku sztućców (niż demograficzny) nie było ono kompletne. W tym roku dopilnowałam, żeby wszystko było na miejscu. I jest ono przeznaczone dla każdego, kto jest drogi memu sercu.

W Polsce (inaczej niż w Luksemburgu) Wigilia jest wydarzeniem typowo rodzinnym. Jednak ja myślę o wszystkich moich przyjaciołach i wyobrażam sobie, że tu gdzieś są. Mogą się nawet chować pod stołem. Są ze mną tego wieczoru.

Wszystkich, których zraniłam, wszystkich którymi zajmowałam się mniej, niż powinnam - chciałam przeprosić. Proszę o wybaczenie, jeśli kiedykolwiek sprawiłam Wam zawód i sprawiłam, że cierpieliście. Jestem tylko człowiekiem (w dodatku trochę walniętym, który mówi zanim pomyśli) i proszę o zrozumienie. Obiecuję, że będę pracować nad sobą coraz bardziej, tak aby stawać się coraz lepszym człowiekiem - takim, który będzie Was coraz mocniej kochał i wspierał. Który będzie rozumiał Wasze potrzeby oraz pragnienia i modlił się gorąco o powodzenie w Waszych działaniach.

A nade wszystko chciałam podziękować tym, którzy przy mnie trwają i którzy mnie kochają nie "za coś" a "mimo wszystko". Z moimi wadami i problemami. Z moimi dziwactwami i emocjonalnością.

Wesołych Świąt Bożego Narodzenia 2009. W jedności.

Dare.

2009-12-15T13:12:00.003+01:00

http://www.youtube.com/watch?v=sb2YOg_dkQM

Dzięki Zu za podesłanie! Tak bardzo to prawdziwe, a jakie budujące :)

Nowy tydzień

2009-12-07T10:42:00.003+01:00

No, w końcu wypadałoby coś napisać.
Dziś niemiecki i - o dziwo - nie czuję presji, żeby się na niego przygotowywać. Mniej więcej wiem, czego się spodziewać. Chciałabym, aby już oddała testy - ciekawa jestem, jak poszło. A potem do przygotowania prezentacja, artykuł, zaległości i będę na czysto ;).
Weekend minął ciekawie - w piątek spotkanie z paczką przyjaciół, w sobotę z jedną przyjaciółką (ale jakie to było przedsięwzięcie!), w niedzielę odpoczynek, oglądanie filmów i zakupy.
Jutro czeka mnie wyprawa do promotorki - mam plan nowej pracy i parę pomysłów z nią związanych.

Kraków, miasto królów

2009-11-22T14:40:00.003+01:00

Zajęty dość weekend upływa na nauce i załatwianiu spraw administracyjnych. W Krakowie, oczywiście.
Pogoda zaskoczyła mnie wyjątkowo - jest piękne słońce i ciepło, jak na tą porę roku. Humor psuje mi tylko fakt, że spodziewając się czegoś innego zabrałam ze sobą wyłącznie ciepłe i puchate skarpetki :P
Zabieram się za siebie coraz bardziej - zabrałam z domu w końcu hantle, będę mogła ćwiczyć z nimi w domu, w Warszawie. Zacznę od jednokilogramowych, gdyż nie chodzi mi o wyhodowanie muskułów, a tylko o wzmocnienie mięśni. Aerobik daje w kość (a raczej syndrom zmęczenia poaerobikowego), trzeba ćwiczyć częściej. Na biegi nie mam ochoty, za zimno się zrobiło, a ja sama już czuję lekkie drapanie w gardle, nie chcę pogorszyć.
A poza tym jestem bardzo zadowolona, bo zaczęłam od nowa zaopatrywać się w podręczniki RPGowe :). Jeszcze nie dorwałam wprawdzie nieodżałowanego 7th Sea, ale udało mi się nabyć przez net Podręcznik Gracza do Wilkołaka. Hip hip, hurra :D

It's a beautiful day :)

2009-11-12T19:03:00.004+01:00

Dzisiejszy dzień na pewno mogę zaliczyć do bardzo udanych.
Po dobrym wypoczynku nastał dzień.
Padało. Ale co z tego? :)
Rano miłe spotkanie, z którego wynikła podwózka mojej osoby na uczelnię. Przed zajęciami sms, a na niemieckim -szok. Teamarbeit przed Zwischenpruefung - po prostu wow. Pierwszy raz trafiam na grupę, która chce się podzielić opracowaniem poszczególnym Themen przed testem :O . Wyjątkowo miłe zaskoczenie!
Teraz siedzę sobie spokojnie, rozważam jak odpowiedzieć na zadane pytanie (z mojego e-learningu, nie ma jak nauka w domu. Obiad zjeść można w międzyczasie).
No i jest jeszcze jedna cudowna wiadomość! Czeka mnie malutka pielgrzymka od okienka do okienka. Nie mogę się doczekać!

Perfectly.

2009-11-04T17:24:00.003+01:00

Dni są szare, zimne i wietrzne. W domu cicho niemal, tylko przewód wentylacyjny coś tam poszeptuje.
Trochę chłodnawo, ale tak mam zawsze, kiedy jestem sama. Po prostu nie ma się chwilowo do kogo przytulić. Mogłabym chociaż chomika mieć... Marudzę. Wolno mi.
Hmmm, ale nie wiem, czemu mi na marudzenie zeszło. To ten jesienny spleen jest winny, jak sądzę.
Aktualnie jestem na etapie lekko zaaferowanego (ale nie nerwowego) oczekiwania. Na tą najbliższą przyszłość. Zaczyna się od zdarzenia - od razu czuć jego niecodzienność. I wystarczy tylko wcisnąć guzik, żeby dowiedzieć się, jaka szansa puka do drzwi. Taka mała właśnie się zapowiedziała, teraz czekam, żeby otworzyć jej kiedy przyjdzie osobiście. Za niezbyt długo. Ależ ja niecierpliwa jestem!

Yes, YES, uuuuuuuhm... yes?

2009-11-02T19:01:00.003+01:00

Zabrzmiało prawie jak okrzyk byłego (i nowo ożenionego) premiera. Nie chciałam cytować go dosłownie, ponieważ jakiś czas temu zupełnie straciłam resztki szacunku do niego - a było to po części za sprawą całkiem grafomańskich wierszyków... Ale nie o tym miało być.
Za to miałam napisać, że koniec października, oprócz naprawdę beznadziejnej pogody (i faktu, że nie udało mi się spotkać z jednym takim pracującym biednym misiem) był dla mnie wyjątkowym wydarzeniem i ogromną ulgą. Cieszę się ogromnie, ale nie zamierzam ogłaszać powodu mej radości całemu światu. Jeszcze nie :]. Teraz będzie czas prób ;).
To, co chcę powiedzieć, to że ciągle jestem szczęśliwa. Marudna trochę i raz na miesiąc upierdliwa, ale generalnie zadowolona i szczęśliwa. Dobrze mi i nawet sama to widzę w lustrze.
Nie twierdzę, że życie mnie rozpieszcza. Mam za to przyjaciół, którzy skutecznie to robią :D.

Porytkon 3 i 1/3

2009-10-28T07:54:00.003+01:00

Weekend, który właśnie przeminął, spędziłam nad wyraz miło w towarzystwie znajomych na konwencie w Sosnowcu. Kurczę, jak ja dawno nie byłam na takiej imprezie!
Spanie na podłodze odpadło tym razem, ponieważ pół walizki zajął mi materac z wbudowaną pompką, co dało całkiem niezły komfort. Chociaż... Chyba robię się za wygodna na takie konwentowe warunki...
Na minus zaliczyć należy lekką dezorganizację całości oraz tłumy dzikich mangowców (jak to ktoś ujął, raj dla pedofili - trzynastki w spódniczkach do pierwszego włosa, podwiązkach i z ledwo wyrośniętym cycem na wierzchu. A potem dziwić się Polańskiemu). Żarcie było w miarę tanie, ale raczej "mocno takie se". Za to na zdecydowany plus należy zaliczyć ludzi (a było ich z Flama naprawdę sporo, łącznie z Niedobrym, który tak intensywnie mnie szukał, że aż mnie nie znalazł). Większość czasu spędziłam w Games Roomie, na planszówkach (i mam już na parę nowych tytułów chrapkę :> ). Poza tym poszlajałam się z chłopakami po konkursach, zgarniając trochę waluty konwentowej, co zaowocowało prawdziwym shopping spree w sklepiku z nagrodami. Było warto ;]
Podróż powrotna może nie przebiegła tak szybko, jakbym chciała, ale nie mam co narzekać. Niedobór snu dał się we znaki i przespałam niemal całą drogę do domu.

Demotywator - ale za to jaki życiowy :D

2009-10-11T18:22:00.002+02:00

Me versus my brain

2009-10-06T16:43:00.003+02:00

Jest w tym coś. Zmęczenie fizyczne daje satysfakcję. I obojętne, czy w domu, czy w parku, czy na sali gimnastycznej. Kiedy spływam potem i gratuluję sobie, że nie walnęłam hantlami w to cholerne lustro przede mną, chociaż mózg już twierdził, że nie dam rady. Bo tak naprawdę wszystko odbywa się w mózgu. I jeśli mózg się przekona, że można - to można.
Nie dotyczy to tylko spraw fizycznych, w dużej mierze można zwyciężać i własną psychikę. Póki co, ciągle się tego uczę i wydaje się, że jestem dopiero na początku drogi. Dostrzegam, że jeśli powiem "nie da rady" - to nie da rady. A kiedy myślę, że się uda - to robię wszystko, by to osiągnąć. I tak samo w miłości - jeśli ktoś płacze po kątach i podporządkowuje się, daje się krzywdzić "bo chyba na tylko tyle sobie zasłużył" w związku, nigdy nie będzie szczęśliwy. Ale jeżeli zrozumie, że jest wart więcej niż mebel w mieszkaniu i że zasługuje na coś lepszego, jeśli znajdzie odwagę, aby rzucić wszystko za siebie - ma drogę do szczęścia otwartą. Nie wpisze się więcej w profil "tej gorszej osoby", nie będzie denerwować się, co będzie jutro.
I koniecznie trzeba przestać wierzyć, że pewnego dnia żaba zmieni się w Księcia. Takie rzeczy to tylko w bajkach, w rzeczywistości żaba pozostanie żabą. A Książę po prostu pojawi się, kiedy przyjdzie czas. Bo Książęta tak mają.

Guardian hero.

2009-10-04T15:32:00.001+02:00

My sphere is Guardian (Person of great Love and Altruism), and my class is Champion (Self-Righteous and Confident).

I am a Hero.

You are true heroic material. You find great motivation in the things you love, and great inspiration in your sense of self-confidence, and your excellence. Once you get your mind set on a goal, you are nearly unstoppable, and given enough time, you will meet it.

What kind of Warrior are you?

Bądź tu mądry...

2009-10-01T21:38:00.002+02:00

... i zdaj niemiecki.
Początek semestru dał z naprawdę grubej rury. Myślałam, że chociaż godziny będą niezłe, ale niestety. Sam środek dnia. Chciałoby się rzec "w samo południe". Tiaa.
No ale nic. Babeczka nowa świetna. Młoda, energiczna, sympatyczna, rozgadana, uśmiechnięta. I bez wątpienia da w dupę. Oj da. Kiedy podała wymagania, moja nowa grupa przyjęła to ze spokojem, ja natomiast zbierałam szczękę z podłogi. Że jakie prace? Że jakie zaliczenia na konsultacjach? Że czterdziestopięciominutowe? WTF?
Najlepsze przyszło na koniec, kiedy wyjaśniłam swoją sytuację i zasugerowałam wcześniejszy egzamin końcowy... Tak więc mam do zdania na konsultacjach cały materiał dotyczący przyszłego semestru... Panowie i Panie... Jeśli mnie to nie zabije, to będę z niemieckiego cyborgiem. Tak, zostanę cyborgiem niemieckiego... I ten, życzę sobie thermo-optic camouflage...

Die rothaarige Prinzessin am Abend

2009-09-24T21:51:00.003+02:00

Ich bin vor kurzem zurueckgekommen und ich kann ueberhaupt nicht die Deutsche Sprache vergessen. Na, ich habe soviel Deutsch gesprochen, dass mein Gehirn Polnisch blockiert hat. Schade. Der Kurs dauert bis zum Ende dieser Woche. Dann werde ich mich endlich erholen. Und mein Schatz hat mir versprochen, dass wir am Wochenende einkaufen gehen wuerden :). Ich brauche ein Kleid und neue Schuhe. Ich habe noch nichts schoenes gefunden, obwohl ich so viele Geschaefte besucht hatte. Heute bin ich echt muede. Ich habe nur Deutsch gelernt, deshalb bin ich ueberrascht, dass ich nie mehr Energie habe. Es ist ein bisschen zu spaet fuer das Essen, aber ein Glas Wein geht noch. Besonders waehrend des Bades...

Po weekendzie należy się wyspać.

2009-09-21T11:03:00.004+02:00

Weekend minął trochę zbyt szybko, tyle się działo. Teoretycznie powinnam powiedzieć, że wyspać się będzie można dopiero po śmierci, ale może dorastam już do tego, że człowiek spać potrzebuje i kropka. Całą sobotę spędziłam ze znajomymi, pomagając i wspierając ich projekt. Ale o tym ciiii. Grunt, że ziewającą szeroko Niebieskoskrzydłą odwieziono do domu po pierwszej w nocy, gdzie zadowolona, choć trochę przemarznięta, po obowiązkowym ciepłym prysznicu padła na łóżko i zasnęła właściwie natychmiast.
Następnego dnia trzeba było rano wstać, bo umówiłam się z moją drogą Mirax na basen. Popływałyśmy sobie, pozjeżdżałyśmy ze zjeżdżalni, posiedziałyśmy na biczach wodnych i pokonałyśmy odcinek, w którym trzeba było płynąć pod prąd. Uwielbiam pływać :D. W dodatku mój kostium kąpielowy został skomplementowany przez ratownika pilnującego zjeżdżalni. Po tej dawce sportu odchlorowałyśmy się u mnie i próbowałyśmy sobie film uruchomić, tyle że nam nie wyszło, telewizor nie mógł go odczytać, a mój lapek odmówił nagrania płyty (czas najwyższy go w końcu zmienić, jak będzie możliwość to sprawię sobie coś mniejszego, bo w końcu nie chodzi mi o granie w głupie gry komputerowe). Dlatego też pojechałyśmy do Mirax, gdzie po obiedzie (jej mama świetnie gotuje) kulałyśmy się ze śmiechu przy filmie (który, co mnie wyjątkowo ucieszyło, oglądałyśmy w oryginale po angielsku bez napisów. Odmiana od niemieckiego.). Następnie pograłyśmy w pobliskim kompleksie sportowym w badmintona, aż się zupełnie nie ściemniło.

Zaskakujące

2009-09-17T20:48:00.003+02:00

Wczoraj po przyjściu do domu zastałam silną grupę pod wezwaniem Barcelony. Panowie siedzieli, wsuwali chipsy i orzeszki oraz sączyli piwko. Szkoda tylko, że mecz był nudny jak flaki z olejem, nie padł ani jeden gol.
Za to po raz pierwszy od... hmmm... dawna (już nie liczę tego małego spodeczka w Patrasie) skusiłam się na chipsy. Miały być niby ostre, a nie były. Ale ja nie o tym...
Otóż dzisiaj się okazało, że tak się odzwyczaiłam od chipsów, że mój organizm zaprotestował - brzuch mnie bolał niemal cały dzień. Wyciągnęłam już wnioski. Bleee.

Testy internetowe :] - którą postacią z Battlestar Galactica jesteś

2009-09-16T13:01:00.001+02:00

William Adama

You are Commander William Adama. You have the perfect balance of good sense and a good heart to inspire loyalty in those you lead. You know how to make tough decisions under pressure. You care deeply about a few people in your life, but you have a hard time showing it. Sometimes you have a hard time backing down from a fight or letting go of someone or something you care about. You do have a tendency to get violently angry, but you usually keep it under control.

ECCO - the way we walk!

2009-09-13T00:01:00.004+02:00

Wzięliśmy dzisiaj udział w Ecco Walkathonie :)
Było miło, aktywnie i szybko. No bo znowu udało mi się przejść kilometry w krótszym czasie. W tym roku - poprawiłam się o ponad 30 minut!
Udało mi się też spotkać trochę znajomych pyszczków :)
Potem chwila nauki i na niemiecki. Nie powiem, kurs dodaje mi pewności siebie - coraz mniej się obawiam mówić i chyba stałam się najbardziej gadatliwą osobą w grupie. Co z tego, że moja gramatyka nie jest idealna :P
A po zajęciach poszliśmy do kina, na wybrany przeze mnie film. Bękarty wojny. Boskie! Dla "normalnych" kobiet nieco zbyt krwawe (miałam czelność stwierdzić w trakcie rozwalania komuś głowy, że zrobiłam się głodna), ale momenty humorystyczne - znakomite. Tarantino jak się patrzy.

The last lazy weekend

2009-09-04T23:35:00.004+02:00

Na ten weekend zostałam w domu sama, odpocznę sobie i poukładam wszystko po swojemu. A co :P.
Wygląda na to, że to ostatnia szansa, aby się zrelaksować - przyszły tydzień mam po prostu masakryczny, a kolejne dwa tygodnie nadal będą pracowite, ze względu na kurs. 4 godziny dziennie niemieckiego 5 dni w tygodniu. Że ja nie dam rady?! :P
Za to serio zastanawiam się, jak zmieścić w przyszłym tygodniu wszystko, co muszę zrobić, a jedyne, co mi do głowy przychodzi, to zakrzywianie czasoprzestrzeni...
Wizytę mamy już mi się udało wpasować i to chyba jej będę używać do zakrzywiania tej czasoprzestrzeni...
Bo na dzień dzisiejszy, przez następny tydzień wychodzę 10:30 i wracam może koło 21:30, raczej bez perspektywy na jakikolwiek obiad. A kanapki to ZUO. A przy tym najczęściej kolejne elementy dnia zazębiają się o siebie, a potrafią być w naprawdę odległych od siebie miejscach.

Walking through the city.

2009-09-03T15:37:00.003+02:00

Wstałam sobie dzisiaj i pomyślałam o tym, co miałam do załatwienia. A potem pomyślałam o ECCO Walkathonie, na który bilety mam już od pierwszego dnia sprzedaży i postanowiłam sprawunki załatwić na... piechotę.
Tak że z mojej pięknej Pragi podreptałam na Stare Miasto, a stamtąd na róg Świętokrzyskiej i Tamka, gdzie zanabyłam pachnący podręcznik do niemieckiego. Następnie ruszyłam w kierunku Cetrum, gdzie minąwszy Marriotta podążyłam dalej aż do Placu Konstytucji. Po zakupach kontynuowałam swój spacer ulicą Waryńskiego i potem dalej Puławską, aż za Silverscreena. Łowy okazały się być udane, a że czas gonił, do domku wróciłam tramwajkiem. Nóżki trochę dają o sobie znać, ale jestem szczęśliwa.
Acha, a po drodze trafiłam jeszcze na badania rynkowe do nowego zapachu płynu do płukania tkanin. Może niewarte wspomnienia, ale dostałam za to duży płyn do naczyń :P. A ja po prostu uśmiechałam się szeroko do wszystkich, w tym widocznie i do pani od tych badań :).

Pozytywne podejście potrafi zdziałać cuda.

2009-09-01T17:38:00.004+02:00

Odnoszę wrażenie, że wszystko mi się udaje.
Hmmm.
Po dłuższym zastanowieniu się doszłam do wniosku, że ja się nie zmieniłam. Zmieniło się tylko moje nastawienie. Świat ma zupełnie inne barwy niż jeszcze rok temu. I widzę ten świat inaczej.

Po wyspaniu się postanowiłam dzisiaj spróbować zrobić coś dobrego i wybrałam się na Saską. Tak jakoś wyszło (a może to efekt wczorajszego miłego wieczornego spaceru), że tryskałam dobrym humorem i wiarą że się uda. I nie zawiodłam się. Oddałam krew. W dodatku dla konkretnej osoby - w Centrum spotkałam panią, która przyszła z ojcem z zamiarem donacji dla kogoś z rodziny, ale żadne z nich nie zostało dopuszczone. Podeszłam (już po wizycie u lekarza) i zaproponowałam, że mogę pomóc. Operacja ma być jutro. Trzymam kciuki.

No i mam za swoje...

2009-08-31T19:54:00.002+02:00

Sama chciałam.
Poszłam naskrobać egzamin kwalifikacyjny (oczywiście, sierotka, dziś dopiero się zorientowałam, że część ustna też jest, a co...). Naskrobałam, naszprechałam i dostałam wyrok.
O żesz...
Chciałam do grupy certyfikatowej. No i się dostałam. Tyle, że na certyfikat "wyżej"...
A ostrzegali, że nadmiar ambicji bywa szkodliwy ;)

KRK - the place to study

2009-08-30T22:13:00.003+02:00

Ziewam sobie grzecznie nad moją książką do niemieckiego. Czuję się trochę jak kot na pustyni, ale nic to. Język nie będzie przyjemniejszy, jeśli będę bardziej marudzić. A jutro o 17.00 - egzamin kwalifikacyjny na kurs. Chciałabym się dostać wyżej, niż na to zasługuję i dostać cięgi. Niech mnie ktoś zmusi do nauki :P. Swoją drogą, to bardzo masochistyczna postawa, ale usprawiedliwiona. Bo jak się jakiś czas temu okazało, mam na lewej tęczówce czerwoną plamkę. Pojawia się i znika, ale zawsze w tym samym miejscu. Ten Kushiel gdzieś tam jest, no ;).
Tak to jest, jak sobie człowiek wymyśli, żeby skończyć studia pół roku wcześniej. No i żeby się postarać o certyfikat z kolejnego języka. Papierów nigdy za mało.
No to wracam do książki. Niech jej będzie...

Powrót z wakacji

2009-08-28T15:17:00.002+02:00

Wczoraj o jakiejś nieboskiej szóstej rano wylądowałam w Warszawie. Po odespaniu, ogarnięciu się i rozpakowaniu bagaży, wypraniu absolutnie wszystkich ciuchów w kilku porcjach, zrobieniu zakupów i pozałatwianiu sobie zajęć na najbliższe półtora tygodnia, w końcu mam chwilę na napisanie wrażeń :).

Po pierwsze, kilka uwag ogólnych:
- LOT ma chyba cięcia budżetowe, miejsce "posiłku" zajęła "kanapka". Mogłabym przypuszczać, że to jednorazowy pech, ale w obie strony?
- trafiliśmy w pogodą świetnie. Było "ochłodzenie". Ochłodzenie w Grecji rozumieć należy jako 31-34 stopnie Celsjusza. To temperatury, które latem uwielbiam.
- Grecy wyznają kult(urę) żarcia. Jedzą wprost niesamowite ilości pokarmów, układając je sobie w brzuchu podczas sjesty. Siłą rzeczy i integracji, zgubione jakiś czas temu kilogramy mi wróciły, z nadwyżką. Operacja "odchudzanie" w toku. Chociaż na dekolt nie mam co narzekać :P
- Komary greckie to krwiożercze bestie, po których ugryzieniu Polak ma gigantyczne bąble i mógłby zadrapać się na śmierć. Nie żartuję. Ale Grecy są bardziej odporni.
- Morze jest cool i żółwie są cool.
- Opaliłam się trochę. Znaczy ja to widzę, ale wszyscy mówią, że wcale nie. Bu.

A tak od początku. Polecieliśmy sobie do Aten, w których spędziliśmy wspaniałe 5 dni. Z mieszkanka mieliśmy widok na Akropol, od którego zresztą dzielił nas 10-15 minutowy spacer. Z tego też powodu najczęściej chodziliśmy na spacery (mówiłam, jak uwielbiam spacery?). Złaziliśmy Ateny wzdłuż i wszerz, zaliczając atrakcje turystyczne i testując wino i jedzenie w knajpkach. Komunikację miejską wykorzystywaliśmy pod koniec, głównie żeby odwiedzić wioskę olimpijską i stadiony (olimpijski z 2004 roku i Panathinaikosu). No i żeby ostatniego dnia dotrzeć na dworzec autobusowy.
Ponad tydzień spędziliśmy potem na Peloponezie, w małym miasteczku o pięknej (i jakże dobrze kojarzącej się) nazwie Achaja. Pomimo wielkości tego miejsca, trochę dał się we znaki hałas dobiegający niemal nieustannie (czyli z wyjątkiem sjesty) zza okien. Taki wiejski szpan, opuścić szybę w aucie i puścić muzykę na full, ruszać zawsze z piskiem opon albo też lansować się bez tłumika na motorze. Człowiek automatycznie się rozglądał za doniczką, którą mógłby cisnąć z balkonu. Ale pyszne obiady domowe i domek nad morzem rekompensowały wszystko. No i canoe. Ach, canoe :D.
Ostatnie 5 dni leniuchowaliśmy na jednej z Wysp Jońskich - Zakinthos. Była to przyjemna wyspa, chociaż stanowiła siedlisko Anglików, którzy przyjeżdżali na wakacje i chodzili napruci jak ta lala. W stolicy wyspy, Zakinthos (zwanej też Zante) nie chcieliśmy się zatrzymywać, wybraliśmy za to miejscowość Kalamaki, w zatoce Lagana. Zatoka ta słynie z tego, że jest Morskim Parkiem Narodowym i jedynym miejscem rozmnażania się żółwia morskiego Caretta Caretta. Dlatego plaże zamykane są o 20:00, aby umożliwić żółwicom wyjście na brzeg i złożenie jaj. Gniazdo, kiedy zostanie odkryte, jest oznaczane za pomocą takiego siatkowego kosza, żeby nikt nie zadeptał jaj. A potem małe żółwiki wyłażą i są absolutnie cuuuuute :D. Jedyna rzecz, która nie działała na wyspie, to komunikacja autobusowa. Autobusy do stolicy według rozkładu jeździły mniej co półtorej godziny. Żaden nigdy nie przyjechał punktualnie, a często w ogóle nie można się było doczekać. Dlatego jak trzeba było gdzieś jechać, braliśmy taxi. Dobrze, że były tanie. W ogóle to trafiliśmy na festiwal św. Dionizego, patrona wyspy i mieliśmy okazję popróbować miejscowych frykasów i obejrzeć sztuczne ognie. No i wybraliśmy się na całodniowy rejs dookoła wyspy, widoki były powalające :).
Za rok chcę znowu!

Moja wielka grecka wycieczka...

2009-08-09T02:30:00.003+02:00

...zacznie się już za kilka godzin!
Hellada latem przez niemal trzy tygodnie.

It was a beautiful day!

2009-08-08T12:42:00.003+02:00

W czwartek wieczorem miałam szczęście uczestniczyć we wspaniałym wydarzeniu jakim niewątpliwie okazał się być koncert U2 w Chorzowie. Byliśmy na płycie, scena ogromna i otwarta na wszystkie strony, 70 000 ludzi. Szał ciał i uprzęży.

A koncert boski. Boski boski boski :D

To chyba pierwszy mój taki masowy koncert od czasów katowickich... Fajnie, że można było wrócić. Na Stadionie Śląskim byłam już na koncercie Iron Maiden (ale tak naprawdę na Nightwisha, który był doń supportem). Sporo wspomnień, trochę przemyśleń i dłuuuugi spacer do samochodu (tramwaje były tak zapchane, że z dziką przyjemnością ruszyliśmy na spacer. Jak ja uwielbiam spacery :D).

Kazimierz Dolny

2009-08-02T20:31:00.005+02:00

Tak dla odmiany, pojechaliśmy na weekend do Kazimierza Dolnego. Niespecjalnie po to, aby zwiedzać, raczej - żeby odpocząć.
Wyprawa zorganizowana została przez niejakiego M., który okazał się człowiekiem dość nietuzinkowym.
Stołowanie się w Kazimierzu Dolnym było całkiem ciekawym doświadczeniem (a także wyszukiwanie w kartach dań, co dam radę przeżuć). Najbardziej przypadła mi do gustu knajpka żydowska, gdzie ceny były relatywnie wysokie, za to porcje - słuszne. A tzw. kawior żydowski (który składał się ze zmielonej wątróbki z jajkiem i cebulą) - to istny raj dla kubków smakowych :).
Odpoczęliśmy, poszwendaliśmy się tu i tam, w nocy na wzgórzu z widokiem na miasto w dole a gwiazdy na górze piliśmy szampana. Humor psuły tylko komary (które z naszej trójki polubiły najbardziej mnie) oraz wycieczka rowerowa do Janowca (znaczy wycieczka sama była cool, zamek super i widoki też, ale się strasznie zmęczyłam, a jazda po kocich łbach i off-road po lesie nie były najprzyjemniejszym doznaniem dla mojego siedzenia :P ).

Ząb mądrości

2009-07-28T20:13:00.004+02:00

No i znów mam jednego mniej. Znaczy pozbyłam się się go w poniedziałek, ale dopiero dzisiaj jestem na tyle przytomna, żeby napisać notkę. W piątek idę na zdjęcie szwu, dobrze że mam blisko. Na piechotę pójdę. Tak samo jak poszłam na zabieg i z powrotem. Nie chciałam zabierać tego czasem pobolewającego balastu na (takie mam przeczucie) wakacje. I w końcu w ciepłym klimacie!
Ząb mądrości, jak się zwie, tak się zwie, donieść spieszę, że głupsza się przez jego brak nie czuję. Wprost przeciwnie, miałam sporo czasu na myślenie. I na rozmowy. Oraz (to dziś) na kilka gorzkich wniosków i wieści. Dodałam dwa do dwóch. I wyszło w końcu cztery.

Speed 1/2, czyli autobus z kosmosu

2009-07-24T18:26:00.003+02:00

Wracając dzisiaj z przemiłego spotkania (i lunchu) z koleżanką, przeżyłam szok a nawet chwilę grozy w warszawskim autobusie linii Z-2.
Wsiadłam sobie z przodu z zamiarem przebycia kilku przystanków. Już na pierwszym skrzyżowaniu roztworzyłam buzię ze zdziwienia, ponieważ kierowca rzeczonego środka transportu komunikacji miejskiej (starszy już człowiek, ale to tak na marginesie) zaczął pytać stojących najbliżej niego pasażerów, gdzie ma jechać, bo on tą trasą po raz pierwszy... Tak, że jechałam sobie w zamyśleniu, słuchając chórku (!) pasażerów instruujących pana za kółkiem, którędy ma jechać. Dodatkowo, kierowca ten sprawiał wrażenie nie w pełni sprawnego (umysłowo- generalnie wyglądał, jakby się w na siedzeniu kierowcy znalazł zupełnie przypadkiem), jechał środkiem dwóch pasów, szorował ostro podwoziem o krawężnik przy podjeżdżaniu do przystanków, zupełnie nie radził sobie z włączaniem do ruchu po postoju na przystanku... Odetchnęłam z ulgą, kiedy wysiadłam.
Jestem teraz w domciu, bezpieczna. A dziś wieczorem idziemy do kina :)

The W-day

2009-07-19T15:49:00.004+02:00

Wczoraj moi drodzy Kiane i Gobas wzięli ślub :D. Panna młoda wyglądała jak piękna Królewna Śnieżka, a Pan Młody... jak Gobas. Wystrojony, bardzo szczęśliwy Gobas.
Jeszcze raz najlepszego! I pysznej zabawy w Grecji :)
Wesele było suuuuuper :). Ach, ten koreański pop. Może powinnam mu się bliżej przyjrzeć? To było drugie wesele w życiu na którym wytańczyłam się bardzo bardzo :). Było bosko, bosko, bosko! Ja chcę jeszcze raaaaaz :P
Świetnych wspomnień nie zdołało mi zepsuć kilka nieprzyjemnych komentarzy i incydent. Ale niech pies szczeka, tyle może - i tak nie odzyska kości. A jeszcze go ktoś w końcu pogoni.
Patrząc wstecz, wygrałam wiele. A słysząc takie szczekanie, nie mam wątpliwości, że zostałam ocalona z naprawdę parszywej paszczy...

Staring at the phone...

2009-07-17T22:20:00.003+02:00

Dlaczego samoloty muszą się spóźniać?
Chociaż to i tak nieźle, że w ogóle poleciał.

Dzień przeciekł mi przez palce, internet to straszna rzecz.
A w dodatku chce mi się spać.
I w ogóle jestem tak jakoś na "nie"...
Jak by tu pojechać nad morze...?

Evening spleen

2009-07-16T21:26:00.005+02:00

Siedzę sobie sama w domu i rozmyślam. No dobrze, w międzyczasie pogrywam w jakieś bardzo głupie (niemniej jednak niezwykle wciągające) gierki online (dzień dziecka się skończy, jak pójdę do pracy...).

Miałam dzisiaj pracowity dzień, spędziłam go praktycznie w podróży. Prawie pozałatwiałam, co miałam pozałatwiać, na końcu jednak biurokracja postanowiła dać mi kopa, ale nic to. Dzięki pewnej pani zwanej Shay- there is still hope. Wierzę, że się wszystko uda śpiewająco :).

Miałam na jazdę pociągiem zabrać niemiecki do powtórek, ale jakoś zapomniałam... No ale cóż, mam jeszcze prawie pół lipca i cały sierpień. Uch och.

No i trochę mi samotnie, bo nie ma dzisiaj komu kolacji zrobić. Samej mi się nie chce...

Kot w pustym mieszkaniu

2009-07-10T20:35:00.003+02:00

Mniej więcej tak się przechadzam po domu, jak taki kot. Wprawdzie zwierzak z wiersza Szymborskiej ma gorszą sytuację, bo ta oczekiwana osoba już nie przyjdzie, ale też nie o całą treść utworu mi chodzi.

Tu się otrę, tam pacnę łapą, ówdzie podrapię. Położę się na podłodze, usiądę na kanapie, tylko (jak na złość) do łóżka mnie nie ciągnie. A na drzemkę właściwie zasłużyłam. Od godziny 9.00 do około 19.30 udało mi się wysprzątać calutkie mieszkanie i wykonać naglące obowiązki domowe. I jestem w tej chwili tak bardzo zmęczona, że aż nie mogę zasnąć.

No i czekam, a to też w spaniu przeszkadza. Generalnie powinnam się czymś zająć, ale nie chce mi się...

Może rozrzucę papiery? Ech, nie. Ja tam wiem, że wróci...

PKP - Pociąg Kiedyś Przyjedzie

2009-07-07T22:34:00.004+02:00

Wracałam dzisiaj z jakże owocnego wypadu (w sobotę odwiedziłam Białystok, by potem od razu pojechać do Krakowa).
Umówiona z jedną taką rudą psiapsiółą postanowiłam pojechać ekspresem o 12.00, tak żeby zdążyć jeszcze (oprócz dotaszczenia się z walizką do domu) choćby wziąć prysznic. Plany te niemal wzięły w łeb, jako że pociąg nawet nie raczył wyświetlić się na tablicy (a było 5 minut po godzinie planowanego odjazdu). Pierwsze, co zrobiłam, to szybki telefon do mojej ukochanej informacji kolejowej. Okazało się, że po drodze lokomotywę szlag trafił i ekspres ma 104 minuty opóźnienia. Po chwili siedzenia, zadzwoniła do mnie moja kochana informacja ponownie, tym razem z pytaniem, czy nie mam ochoty zjawić się u niej w pracy, bo i tak siedzę a koleżanki chciałyby mnie poznać. Tym sposobem spędziłam jakieś 40 minut w czeluści, która kontroluje pociągi i ustala dla nich trasy. Zostałam przedstawiona chyba dziesięciu osobom, pooglądałam mój spóźniony pociąg na ekranach i wypiłam pyszną herbatkę. Generalnie warto było.
Ekspres nie nadrobił dużo, ale na krótki (4-minutowy - jak dla mnie to rekord) prysznic wystarczyło.
Czy wyciągnęłam jakieś wnioski z dnia dzisiejszego? Nic nie mogłam poradzić, że PKP rozjechała się akurat moja lokomotywa. Zamiast siedzieć i się wściekać, doświadczyłam czegoś ciekawego. Bo tak sobie myślę, że z każdej sytuacji można mieć coś dobrego.
Tak jak na przykład ten post jest pozytywną stroną oczekiwania, jakie w tej chwili praktykuję :)

Ever since that night we've been together

2009-07-03T00:23:00.002+02:00

Cytat z piosenki, która się dziś wybitnie przyczepiła... Ale nie o tym miało być.

Urząd Skarbowy przelał mi na konto zwrot podatku. Bardzo mnie to ucieszyło, po czym w ciągu kilku najbliższych dni ogarnął mnie szał zakupowy. Tak że owa sumka jest już tylko wspomnieniem. Co ciekawe (i chyba niecodzienne w moim wypadku) całość jakoś tak "wyszła" w sklepie sportowym ^.^' . Oprócz jakichś dziwnych pierdołek ("aaaa, jaki śliczny mały plecaczek, muszę go mieeeeeeeć!") najważniejszym zakupem okazały się być wypasione, śliczniusie i w ogóle mrrrrrau rolki. Acha, Aniołek uczy się jeździć na rolkach. No i właściwie mi wychodzi, no, gdyby nie to hamowanie :P. Na szczęście w Warszawie rozstawienie słupów, znaków drogowych pionowych i latarni jest na tyle gęste, że zawsze da się na czymś zatrzymać. Byliśmy dziś na nocnym rolkowaniu nad Wisłą. Było ciemno i wspaniale. Jestem koszmarnie zmęczona, lekko przerażona rozwijanymi prędkościami i bardzo, bardzo szczęśliwa. Raz zatrzymałam się na moście i prawdopodobnie zostanie mi z tego siniak. No ale akurat słupów było brak w pobliżu :P. A, i na zachętę dostałam komplet ochraniaczy, więc skończy się na jednym siniaku :).

Little joys

2009-06-27T15:32:00.002+02:00

Nie przepadam za huśtawkami nastrojów, których doświadczam now and then...
Jestem wtedy męcząca zarówno dla otoczenia, jak i dla siebie samej. Na szczęście sen pomaga. Niemniej, najlepszym remedium na humorki są takie małe radości, które spotkać można na niemal każdym kroku. Dziś były to między innymi:
a) telefon od dawno nie widzianej znajomej
b) nowy lakier do paznokci
c) dwa komiksy
d) film 'Astropia'
e) miła rozmowa z osobą, od której odebrałam punkty c) i d)
f) kordonkowy choker
g) kolczyk do pępka z niebieskim oczkiem
h) lekka mżawka, która odświeżyła miasto

Poczułam dziś też lekki dotyk przeznaczenia, kiedy coś kazało mi wejść do sklepu z obuwiem. Na pewno nie ja jedna mam takie wrażenia, że jakiś przedmiot, towar, czy jak w tym wypadku - but, siedzi sobie na półce i woła, że musi do mnie należeć :). Mam nowe, piękne, czarne, skórzane sandałki. Na płaskiej podeszwie, na gumce, naprawdę super wygodne. Czekały na mnie :)

Takie tam...

2009-06-26T12:34:00.001+02:00

Kochaj - o tyle proszę cię...

2009-06-24T10:21:00.002+02:00

Spontaniczną decyzją i szybką akcją rezerwacyjną udało nam się dostać na wczorajsze przedstawienie mojego ukochanego musicalu 'Upiór w Operze' w Teatrze Muzycznym Roma. Byliśmy zaskoczeni, jakie fajne miejsca udało nam się dostać (I piętro, loża blisko sceny, prawie czuć było oddech Upiora na karku...
Przed samym spektaklem na scenę wszedł dyrektor teatru. Okazało się, że trafiliśmy na jubileuszowe, 350te wystawienie 'Upiora...'. Szczęściarze z nas ;)
Przedstawienie było niesamowite, z chęcią pójdę kolejny raz! Tego po prostu TRZEBA doświadczyć!
Po wielkim finale, ukazał się na scenie świecący napis "350" a na salę spadły balony :). Z łupem w postaci dwóch (swoją drogą - żółtym i czerwonym. Przeznaczenie?) ruszyliśmy mokrym chodnikiem w warszawską noc. Przysiedliśmy w ślicznej knajpce w pobliżu na kieliszek wina. No, może kilka kieliszków.

Tomorrow is another day

2009-06-19T20:05:00.005+02:00

Są takie dni, których przynajmniej część człowiek wolałby przespać.
Wstałam dzisiaj wcześniej niż zwykle (namely 7:20) ze względu na wizytę u lekarza. Zdziwiłam się, jak łatwo mi przyszło się zerwać na komendę budzika, w końcu ostatnio śpię do 9:00-10:00...
Wczesnym popołudniem spotkałam się w wyjątkowo miłym towarzystwie na wyjątkowych lodach na Chmielnej. I to była ta lepsza część dnia.
Po powrocie postanowiłam położyć się na chwilę (biorę chorobę na przeleżenie...). Wstałam po około dwóch godzinach i to był błąd. Od zwleczenia się z łóżka wszystko leciało mi z rąk. Aż się boję zacząć robić kolację...*

*Nie zmienia to faktu, że jutro też jest dzień i na pewno będzie lepszy, choćby z tego względu, że to weekend i czeka mnie jogging. I może nie będę musiała robić śniadania ;)

Melancholic... but...

2009-06-17T13:05:00.003+02:00

Kiedy rano otworzyłam oczy, było mi zimno. I nie było się do kogo uśmiechnąć... Nie mam pojęcia dlaczego, ale od przebudzenia powtarzam bez ustanku słowa "Rozmowy lirycznej" Gałczyńskiego...

- Powiedz mi jak mnie kochasz.
- Powiem.
- Więc?
- Kocham cię w słońcu. I przy blasku świec.
Kocham cię w kapeluszu i w berecie.
W wielkim wietrze na szosie, i na koncercie.
W bzach i w brzozach, i w malinach, i w klonach.
I gdy śpisz. I gdy pracujesz skupiona.
I gdy jajko roztłukujesz ładnie -
nawet wtedy, gdy ci łyżka spadnie.
W taksówce. I w samochodzie. Bez wyjątku.
I na końcu ulicy. I na początku.
I gdy włosy grzebieniem rozdzielisz.
W niebezpieczeństwie. I na karuzeli.
W morzu. W górach. W kaloszach. I boso.
Dzisiaj. Wczoraj. I jutro. Dniem i nocą.
I wiosną, kiedy jaskółka przylata.
- A latem jak mnie kochasz?
- Jak treść lata.
- A jesienią, gdy chmurki i humorki?
- Nawet wtedy, gdy gubisz parasolki.
- A gdy zima posrebrzy ramy okien?
- Zimą kocham cię jak wesoły ogień.
Blisko przy twoim sercu. Koło niego.
A za oknami śnieg. Wrony na śniegu.

Dziewczyna Kapitana

2009-06-16T12:35:00.003+02:00

W niedzielę skończył się czterodniowy rejs, co do którego miałam ogromne oczekiwania. I się nie zawiodłam.
Tak bardzo się stęskniłam za pływaniem. Tyle lat nie miałam okazji pohalsować. Ale kiedy znalazłam się na wodzie, ręce same sobie przypomniały, co powinny robić. A że załoga była zgrana, szło jak z płatka. Kilka przygód mieliśmy, prawda, ale ze wszystkiego wychodziliśmy zwycięsko.
Pogoda pierwszego dnia była świetna, drugiego lekko się skiepściła i utrzymała ten trend aż do końca, bo ostatniego dnia lało. Dało to nieco w kość, byliśmy zmarznięci i mokrzy strasznie (a dziś moje gardło odmówiło współpracy), ale i tak było warto.
A bohaterstwo kapitana o 5 nad ranem dnia trzeciego - bezcenne!

Wyginam śmiało ciało, wyginam śmiało ciało...

2009-06-08T19:25:00.002+02:00

No dobrze. Do dzisiaj czuję w mięśniach sobotnie brzuszki. Nogi po wczorajszym joggingu pewnie poczuję jutro. Ale nic to. Szykuje mi się jeszcze basen dziś wieczorkiem.
I co mogę powiedzieć, kiedy ciągle jakieś partie mięśni dają o sobie znać? Że jest bosko. Niezaprzeczalnie bosko. Zaczyna mi przechodzić biurkowy leń i czuję się coraz lepiej tak sama ze sobą.
Życie jest piękne!

Conqueress

2009-05-31T20:11:00.004+02:00

Przezwyciężyłam strach i odezwałam się do znajomych po powrocie. Uśmiechnęli się i wzięli mnie w ramiona.
Przezwyciężyłam lęk i poszłam do ulubionej knajpki. I nic złego się nie stało.
Przezwyciężyłam duszącą obawę i wybrałam się na akcję mojego stowarzyszenia, gdzie stanęłam twarzą w twarz z osobą, która budziła i podsycała lęki. Wprawdzie usłyszałam, że mam spier*** bo miałam zniknąć z jego życia, a uparcie się wpycham, ale (prawie) cała reszta powitała mnie uściskami. Westchnęłam z ulgą.
Już się nie boję. Bo krowa, co dużo muczy, mało mleka daje...

Crazy Vicky Cristina Barcelona

2009-05-27T10:59:00.005+02:00

Spontaniczne wypady do kina do tej pory zdarzały mi się rzadko. Zwłaszcza, że na filmy, które mnie wyjątkowo interesowały, po prostu nie było z kim iść. Z tego też powodu nie dane mi było jeszcze obejrzeć ani jednego z produkcji; 'Mamma mia', 'Wierny ogrodnik', 'Wanted', 'Oszukana', 'Ciekawy Przypadek Benjamina Buttona', 'Step up 1 i 2', 'Pachnidło', 'Sweeney Todd', 'Diabeł ubiera się u Prady', 'Kochanice króla', 'Cesarzowa', 'Volver'. Ale to się zmieniło - koniec z autorytarnym wyborem filmów, że skoro ja chcę, to idziemy, a kiedy ty chcesz, to nie, bo mnie nie interesuje... Jak dobrze. Jak dobrze!

A film był świetny, towarzystwo wyborne. Wino czerwone a noc piękna. I Warszawa uśmiechała się nocnymi światłami...

Bear flu

2009-05-26T13:30:00.003+02:00

Coś mnie dopadło. Wiem skąd przyszło, ale miałam nadzieję, że po kilku dniach się już uodporniłam. A tu klops. Leżę sobie w łóżku, gardełko obwiązane. Wark, wark. Mówienie mi zupełnie nie idzie, przynajmniej cisza jest w domu... Zaraz idę nafaszerować się zawartością apteczki.

Wczoraj byliśmy w Leroy Merlin kupić trochę rzeczy do domu. Koleś od docinania desek był albo wyjątkowo zmęczony, albo naćpany, a może jedno i drugie? W każdym razie był problem, bo najpierw nasza decha została zapomniana, a potem nie mogliśmy z nią wyjść, bo nam nie oddano paragonu... Complicated. Na koniec dnia odwiedziliśmy pijalnię czekolady Wedla (mniam, mlask, mniam). Rozpieszczona słodkością nie spodziewałam się nawet że następnego dnia obudzę się chora...

Let's make love and dance the night away

2009-05-22T10:49:00.002+02:00

To wesele udało się jak żadne jeszcze. Ślub był cywilny, właściwie ekspresowy, nawet się zgrzać w płaszczyku nie zdążyłam. Za to impreza wieczorem... Bajka.

Choć ze zgromadzonych znałam zaledwie kilka osób (znaczy zamieniłam z nimi więcej niż dziesięć słów na wieczorze kawalera), to przyjęto mnie serdecznie i tak... domowo.

Jedzenie było świetne, wino było bardzo dobre. A wódka (zaskoczona...) nawet pijalna.

Ale to, co uczyniło wieczór magicznym i iskrzącym, to taniec. Może dlatego na poprzednich weselach nie było do końca satysfakcjonująco - większość czasu spędzać musiałam na siedząco. A teraz, mając wyśnionego partnera, który nie dość, że potrafi mnie poprowadzić, to jeszcze tańczy tak, że kręci mi się w głowie z euforii. Proszę Państwa - Król i Królowa parkietu, Ci Którzy Zeszli Jako Ostatni. Było bosko.

Angel Scissorhands

2009-05-14T15:32:00.003+02:00

Uczę się żyć na nowo - ja i moje paznokcie. Na razie je oswajam. Ale jestem zadowolona - w końcu wyglądają lepiej niż normalnie. Już jutro, pojutrze, popojutrze... Nie mogę się doczekać!

Superficial

2009-05-12T17:39:00.002+02:00

Artistic and maybe even a bit shallow, you belong to the clan of the Toredor. You have a keen eye for pretty things. The embrace is looked on as perserving all beautiful things for eternity. You are the sensual vampires that you hear people talk about that seduce to get what they want. This clan is the one thought of as being the spoiled sort who want to get what they want. However, you usually work right under the ventrue clan as they try to carry out their plans.

What Vampire Clan Do You Belong To?

The Toreador are called many things - "degenerates," "artistes," "poseurs," and "hedonists" being but a few. But any such mass categorization does the clan a disservice. Depending on the individual and her mood, Toreador are alternately elegant and flamboyant, brilliant and ludicrous, visionary and dissipated. Perhaps the only truism that can be applied to the clan is its members' aesthetic zeal. Whatever a Toreador does, she does with passion. Whatever a Toreador is, she is with passion. To the Toreador, eternal life is to be savored. Many Toreador were artists, musicians or poets in life; many more have spent frustrating centuries producing laughable attempts at art, music or poetry. Toreador share the Ventrue's love of high society, though not for them the tedium of actually running things - that's what functionaries are for, darling. Toreador know that their place is to captivate and inspire - through their witty speech, graceful deeds, and simple, scintillating existence.

Always a hero comes home

2009-05-11T12:09:00.003+02:00

Wróciłam już jakiś czas temu, ale dopiero teraz mam trochę wolnego czasu (i połączenie internetowe), aby coś napisać.

Po zakończeniu stażu (i tych kilku, no- kilkudziesięciu łzach, które spadły) nadszedł czas, aby pożegnać się z Wielkim Księstwem. Z bagażami, które ważyły razem 5 kg mniej niż moja skromna osoba, wyruszyłam do Wujasa. Był 1 maja, święto, w związku z tym połączenia były kiepskie. Moja podróż odbyła się pięcioma pociągami (zamiast autobusu na dworzec i potem trzy pociągi). Po przyjeździe do Niemiec poszłam spać. Padłam.

W sobotę na działce udało mi się upić zarówno siebie, jak i moją mamę (co uważam za wielki wyczyn).

W niedzielę rano pojechaliśmy do Polski. Do miejsca (mojego) przeznaczenia dotarłam późnym wieczorem.

Moje urodziny były niezapomniane, nietypowe i niesamowite. A w dodatku mnóstwo osób o nich pamiętało :).

Krążę teraz pomiędzy WAW a KRK, a moje marzenia są na wyciągnięcie ręki. I mogę ich dotknąć. Czuję spokój, ciekawość jutra i entuzjazm. Oraz wiele innych, małych i dużych, pozytywnych wrażeń, które powodują uśmiech.

Spędziłam wczoraj 4 godziny z niewidzianą od dawna przyjaciółką. Usłyszałam, że takiej radosnej mnie nigdy jeszcze nie widziała. Tyle się zmieniło, tak bardzo ja się zmieniłam. Dobrze mi z tym.

There's something changing in me...

2009-04-28T22:16:00.003+02:00

Ostatnie dyskusje, szukanie informacji na sieci - wszystko to doprowadziło mnie do zderzenia z rzeczywistością. W świecie absurdalnych zasad w imię wiary, nie można być umiarkowanie nawet liberalnym, bo normy Kościoła katolickiego pozostają daleko w średniowieczu, podczas gdy świat pędzi do przodu.

Autentycznie opadła mi szczęka podczas przeglądania pytań na stronie www.spowiedz.pl . Ludzie, którym odmówiono rozgrzeszenia z różnych, najczęściej bardzo głupich powodów. Seks przedmałżeński - paradoksalne tłumaczenia księży. Weźmy sobie parę, dajmy na to - narzeczonych mieszkających razem, zamierzających wziąć ślub kościelny w ciągu roku. Ksiądz rozgrzeszenia im nie da, bo mieszkając ze sobą narażają się na pokusy i każe im zamieszkać osobno, żeby wykazali skruchę. A potem weźmy chłopaka,każdego wieczoru zarywającego inną laskę na imprezie, rzucającego trofea po jednej nocy. Taki rozgrzeszenie dostanie od razu, bo z nimi nie mieszka. Paranoja. Potępianie onanistów, nawet par małżeńskich używających prezerwatyw!

Drapię się po głowie, ale przypominam sobie, że właśnie dlatego straciłam zainteresowanie katolicyzmem. Ale, hmmmm. Coś się zmieniło - ja się zmieniłam. Teraz główkuję, jak pogodzić własne światopoglądy z zasadami kościelnymi. Jakiś kompromis by się przydał. Tylko czy to możliwe?

Gegrillten Fleisch und etwas Wein.

2009-04-27T18:42:00.002+02:00

Weekend u Wujasa upłynął pod znakiem działki i grillowania. Połączenie słońca i wina zadziałało trochę i humorek dopisywał :). Ciocia nawet nie musiała się starać mnie utuczyć, sama zjadłam tyle, że się przeraziłam. No, ale są szanse, że wrócę do mojej normalnej wagi. I przestanę wyglądać jak dobrze odżywiony szkielet.

Kiedy wysiadłam z pociągu na stacji w Cents, po przejściu zaledwie kilku kroków uderzył we mnie podmuch wiatru niosący zapach bzów. Przez chwilę poczułam się lekka i na swoim miejscu. A potem westchnęłam - za tydzień o tej porze już mnie tu nie będzie... Szybko zleciało...

Jutro będzie mój pożegnalny lunch. Znaczy, w pracy jestem do czwartku włącznie, ale szef mógł we wtorek. Dziś słyszałam, jak Doro zamawiała stolik przez telefon (po francusku, może myślała, że nie zrozumiem? ) . Oni są tacy kochani. Będę za nimi tęsknić. Obie dziewczyny już zadeklarowały, że jeśli będę w pobliżu, to mnie zawsze przenocują. A szef napisał mi taki list polecający, że aż się zawstydziłam.

Dziękuję Bogu, Cesarzowi i ... mojemu ojcu, bo bez nich nigdy nie spotkałoby mnie takie wspaniałe doświadczenie. Jestem szczęściarą. Honestly.

Hmmm... About dreams again?

2009-04-23T18:16:00.003+02:00

Zauważyłam, że w ostatnich notkach się powtarzam. Z wyrazem "dreams" zwłaszcza.
Może to dlatego, że ostatnio mam bardzo dużo marzeń i snów?

Wczoraj też miałam sen. Sportowy. Mianowicie - o jeździe na rolkach. Chyba głupieję na starość ;).

A od kilku dni ćwiczę nogi - chodzę do pracy na piechotę. Cały spacer w jedną stronę trwa ok. 35-40 minut i wymaga pokonania (łącznie, w górę i w dół) 316 schodów :). Czuję w końcu, że mam te dolne kończyny...

Poza tym- shopping spree ciąg dalszy. Ale będę mieć piękną kurtkę narciarską :D

Chce mi się ruszać, chce mi się żyć...

Dream a little dream of me

2009-04-20T22:38:00.003+02:00

Sny i marzenia budzą się do życia. Kiełkują w głowie i wypełzają na zewnątrz.

A potem zapraszają do tańca. Muzyka już gra, pierwsze takty rozbrzmiewają wokoło, a ja wyciągam ręce. Chwyć je, trzymaj, razem zanurzmy się w rytmie. Spełnianie marzeń wspólnie smakuje jak Ricolte d'Or Sauternes 2006 w Paryżu. Tak słodko...

I dreamed a dream...

2009-04-19T15:08:00.005+02:00

Będąc w pracy surfuję sporo po stronach internetowych, ale nie mam zbytnio odwagi odsłuchiwać przy koleżankach reportaży i filmików. Mój domowy internet działa jak mu się podoba, toteż często kiedy wracałam do domu nie byłam w stanie odsłuchać tego, co zwracało moją uwagę.

Z jednym wyjątkiem - wczoraj udało mi się wysłuchać czegoś, co zwaliło mnie z nóg. Dosłownie. 47-letnia Susan Boyle w brytyjskim "Mam talent".

Siedziałam z otwartą buzią i puszczałam to raz po raz. I dziś robię to samo. Przyglądam się tej zabawnej i sympatycznej Pani, która porwała publiczność i jurorów. Utwór, który wykonuje jest wspaniały przy jej głosie. Ale dodatkowo, mam wrażenie, że tekst jest Susan w pewien sposób bliski - że odnajdywała się jako Fantine. Dlatego potrafiła zaśpiewać tak przejmująco.

Przyglądałam się też minom jurorów - od początkowej ironii i lekceważenia, przez rozdziawione usta i podniesione brwi, aż do euforii. To było najpiękniejsze. Pokazałaś im, Susan. Nie trzeba być młodym i wyglądać jak modelka, żeby być kimś wyjątkowym - każdy ma jakieś talenty, które może w sobie odkryć. Trzeba mieć tylko odwagę, żeby światu się objawić. I spełniać swoje sny.

A swoją drogą, muszę przyznać, że Simon Cowell jest dla mnie niepokojący - wcześniej nie widziałam go programie, pamiętam go tylko jako totalnie arogancką postać występującą w dodatku do Shreka. Przystojny i bez skazy, pewny siebie i bucowaty - nie wzbudził we mnie entuzjazmu. "Tacy mężczyźni są najgorsi" - pomyślałam wtedy. A wczoraj, oglądając przesłuchanie Susan, przeszły mnie ciarki. Przystojny aż do kenowej sztuczności, z uśmiechem, nad którym pracował chyba sztab specjalistów. Trudno na nim zrobić wrażenie, a jeszcze ciężej zachwycić. A to, jak zmieniała się jego mina, kiedy słuchał "I dreamed a dream", było niesamowite.

Znam kogoś, kto nie zadowala się byle czym. Nad Simonem ma między innymi tę przewagę, że jego uśmiech jest prawdziwy. I ciągle szukam sposobów, aby go zachwycić. Bo kiedy widzę ten uśmiech, to przechodzą mnie jeszcze większe ciarki...

"Pod Twych rąk parasolem..."

2009-04-18T18:38:00.004+02:00

Od wyprowadzki i nadmiaru stresów moje paznokcie się zbuntowały i odmówiły wyglądania reprezentacyjnie.
Korzystając ze słodkiego fin de semaine'owego lenistwa postanowiłam przyjrzeć się swoim dłoniom i zaaplikować im trochę odżywienia i witamin.
Mojemu laptopowi wyjątkowo nie podoba się, że takimi nakremowanymi łapami piszę tę notkę, ale co tam.
Nie będę już się rozwodzić, co i w jakiej kolejności zostało nałożone, ale przy wcieraniu specyfików przypomniała mi się sytuacja z niedalekiej przeszłości. Byłam wtedy w domu u rodziców, a moja mama trzymała mnie za ręce i cieszyła się z przyjazdu córki. Zachwyciła się wtedy, jakie młode i gładkie są moje ręce. To mi się właśnie dziś przypomniało - i wzruszyło.

Mamo, ja kocham Twoje dłonie
Spracowane i zniszczone zmywaniem
Dające mi jeść, kiedy byłam mała
Głaszczące mnie po policzku
Wycierające mi wszystkie łzy
I podnoszące z ziemi po upadku
To najpiękniejsze dłonie na świecie

Cut it off

2009-04-18T18:33:00.003+02:00

Dziś nadszedł dzień, w którym odcięłam się od dawnych, często bolesnych wspomnień. Raz i dwa - i zniknęły. Bezpowrotnie. Teraz tylko pozostaje mi doświadczać radości - tych nowych wspomnień. Będą piękniejsze...

Mâche

2009-04-17T21:11:00.004+02:00

Przyznam się, że w Lux zajadam się zieleniną ostro. Niemal codziennie. Kupowałam sobie opakowanie w Auchan i traktowałam jak chipsy. I przez 4,5 miesiąca nie zainteresowałam się, co to takiego (tak, przyznaję, większość rzeczy liściastych i zielonych to dla mnie zagadka, zwłaszcza, jeśli smakuje jak trawa ;) ).
A dziś postanowiłam w końcu ruszyć palcem i zajrzeć do słownika. Okazało się, że ofiarą mojej króliczej pasji była roszpunka (albo roszponka). Zaraz zrobiło mi się bajkowo :).

Interesting...

2009-04-16T22:10:00.002+02:00

You are The Empress

Beauty, happiness, pleasure, success, luxury, dissipation.

The Empress is associated with Venus, the feminine planet, so it represents,
beauty, charm, pleasure, luxury, and delight. You may be good at home
decorating, art or anything to do with making things beautiful.

The Empress is a creator, be it creation of life, of romance, of art or business. While the Magician is the primal spark, the idea made real, and the High Priestess is the one who gives the idea a form, the Empress is the womb where it gestates and grows till it is ready to be born. This is why her symbol is Venus, goddess of beautiful things as well as love. Even so, the Empress is more Demeter, goddess of abundance, then sensual Venus. She is the giver of Earthly gifts, yet at the same time, she can, in anger withhold, as Demeter did when her daughter, Persephone, was kidnapped. In fury and grief, she kept the Earth barren till her child was returned to her.

What Tarot Card are You?
Take the Test to Find Out.

In a rush

2009-04-16T11:57:00.003+02:00

Odnoszę wrażenie, że dni mijają z prędkością światła. Zostały mi dwa tygodnie na obczyźnie. Wiem już, że będę tęsknić za tym miejscem. Ale jednocześnie nie mogę się doczekać powrotu do Polski.

Nie mam czasu się nudzić. Układam swoje sprawy, buduję plany, własny zamek z piasku. Rozmawiam z ludźmi, z niektórymi po długiej przerwie. Podnosi mnie to na duchu – choć mam świadomość, że jeszcze wiele pracy i ciężkich chwil przede mną. Wierzę w lepsze jutro – po raz pierwszy od długiego czasu. Jest pięknie. Rozsadza mnie energia. Chce mi się tańczyć, skakać, śpiewać. I nadal kształtować tę nową rzeczywistość…

A new day has come

2009-04-15T16:31:00.004+02:00

Oto zaczyna się nowy rozdział w życiu.

W mglistym, dalekim miejscu mój świat fiknął koziołka i wylądował na głowie. W tamtym momencie zdałam sobie sprawę, że tak naprawdę dopiero teraz jest tak, jak być powinno. że może być inaczej, że może być pięknie. Bez strachu i bez lęków – we właściwym miejscu i o właściwej godzinie. Ktoś zdążył, zanim było za późno.

Dziękuję.

Nigdy nie przypuszczałam, że zmienię swojego bloga, tak bardzo byłam przywiązana do poprzedniego. A jednak. Zamknęłam tamtą księgę i teraz piszę nową. W całkowicie nowej oprawie.

Nie przypuszczałam, że mogę się tak bardzo zmienić przez te kilka miesięcy. Że tyle rzeczy zrozumiem, że odważę się na tak wiele. Że zawalczę o to, czego chcę. Czego pragnę.

Zmiany w mojej egzystencji uskrzydliły mnie, choć wiele łez spadło w międzyczasie. Ale tę walkę wygrałam.